میرزای دهر سلطان حمزه بادا در دو کون

پادشاهان جهان را باد آن در سجده گاه

باد روی منکران بی وقار او سیه

باد پود کارهان نابکار او تباه

هم به اقبالی که سر زین اسم افرازد به ماه

دل به او بندید ای امیدواران زانکه هست

رعب او امید افزا دولت وی یاس گاه