جهان را بدو شاد و پدرام کرد

ز من پاک دل دختر من بخواه

بدارش به آرام بر پیشگاه

کجا مادرش روشنک نام کرد

نیاری به فرزند من سرزنش

نه پیغاره از مردم بدکنش

چو پرورده شهریاران بود