طویل البقا باد عزمش که عالم

که طبعش کند میل ابرش سواری

جز این از وقارش نگویم که او را

هجائی و ذمیست گردون وقاری

به او تا ابد دارد امیدواری

جهان داورا محتشم بنده تو

که لال است در شکر نعمت گذاری