ازین نظم مقصودش اینست کورا

به او تا ابد دارد امیدواری

جهان داورا محتشم بنده تو

که لال است در شکر نعمت گذاری

نه از سلک مدحت فروشان شماری

ز دنبال هم داد صد غوطه او را

نوال تو در لجه شرمساری