دعائیست بر لب یقین الاجابه

و گر مغزم از کاسه سر برآری

سر موئی از من نیابی تفاوت

در اخلاص و دلسوزی و جان سپاری

که حاجت ندارد بالحاح و زاری

بود تا تو را شیوه دیوان نشینی

بود تا مرا پیشه دیوان نگاری