تو شاخ دولتی بنشین درین بستان سرا چندان

مکین حکم و تاج سروری و چتر سلطانی

به عشرت کوش کز هر گوشه می بینم چو ماه نو

صراحی گردنان رابر زمین پیش تو پیشانی

به عیش و خرمی کز زندگانی داد بستانی

چو احسان را به همت قیمت ارزان کرده ای بادت

سپاه و جاه و حکم و ملک و مال و منصب ارزانی