ولی یک شمه می گویم از آن دیگر تو می دانی

عجب گنجیست عفوت خاصه کز خلق عظیم تو

به دست محرمان پیوسته می آید به آسانی

به غیر از من که دارم بد گناهی عذر از آن بدتر

بود مریخ و خورشید آسمان کامکاری را

حسامت در سراندازی و دستت در زرافشانی

مرا ظنی غلط دوش از قبول رشحه لطفت