خزف گردد عقیق تر حجر یاقوت رمانی

و گر خود سایه قهرت زمانی بر زمین افتد

شود بی نور چون سنگ سیه لعل بدخشانی

سهیل طلعتت گر عکس بر بحر و براندازد

درافشان چون شود بر تنگ دستان ابر دست تو

کند هر رشحه آن قلزمی هر قطره عمانی

ید بیضا نماید رایتت در وادی نصرت