ز ایام دگر ممتاز چون نوروز سلطانی

اگر تبدیل تحت و فوق عالم بگذرد در دل

زمین ها جمله فوقانی شوند افلاک تحتانی

به روز دولتت نازد جهان کز انبساط آمد

حسد رخش تسلط بر ملوک نظم می تازد

تو سرور چون کمیت کلک را در نثر میرانی

ز طبعت بر بنان و از بنان بر خامه می ریزد