تلاطم هایش سیلی کاری دریای طوفانی

فلک را نیست چون یارا که گردد میزبان تو

سگانت را به خون دشمنانت کرده مهمانی

دلت بحریست آرامیده اما در غضب کرده

ز رشگ دست زر ریز تو بر سر خاک می بیزد

به غربیل مطر بیزی که دارد ابر نیسانی

تو در عالم چنان گنجیده ای کز معجز انشا