به ظاهر آصفی گرید به زیر لب سیلمانی

پی ضبط جهان منصب دهان عالم بالا

جهانبانی به رغبت می دهندت گر تو بستانی

زمین گر ز آسمان لایق به شانت منبصی پرسد

سلیمانیت رامعجز همین بس کز تو می آید

که در وقت سیاست خاطر موری نرنجانی

نمی دانم عجب از گرمی بازار تدبیرت