مقرر بود و اخذش بود هم در عین آسانی

که از دل بر زبان نگذشته و از خامه بر نامه

ز دست به اذل ممدوح می بیند زرافشانی

جهان دارا مرا هر ساله از نزد تو مرسومی

به من یک دفعه واصل گشت و بود امید کان مبلغ

مضاعف هم شود چون دولتت در دفعه ثانی

طمع چون در شتاب افتاد پا بیرون نهاد از ره