زد و خورشید که ثانیش ندارد ثانی

رایتی ذیل جلالش گه گرد افشاندن

کرده بر مهر جلی شعشعه نورافشانی

رایتی رویتش افکنده فلک را به گمان

رایتی آیت فتح آمده از پا تا سر

همچو افراخته تیغ علی عمرانی

حبذا صاحب رایت که به همراهی شاه