سرورا می رسدت هیچ به خاطر که کجا

بوستانی و من تنگ قفس زندانی

لیک با این همه دوری به خیال تو مرا

صحبتی هست که خواند خردش روحانی

شرط کردم که تو چون رخش عزیمت رانی

به یساق جدل آغاز خصومت انجام

که فلک داشت درین ورطه سرفتانی