تو خسرو ساتر خطاپوش

گو هرچه که نظم ساده ای گفت

کردش ز طمع قصیده ای نام

بهر صله ای که کرده ای عام

حیدر دل با ذل عطاکوش

بر نیک و بدش نگه نکردی

بی جایزه اش به ره نکردی