وز بیش و کم آن چه خواست دادی

گفتی که نثار مدح مولی

بی رود قبول باشد اولی

ابواب عطا بره گشادی

آن را که رفیق بود دولت

داد زر و سیم و اسب خلعت

وان هم که نداشت بخت مسعود