با این همه خوار و زار باشد

از زمره خادمان برد گوی

آید چو به مدح شاه جم جاه

گوید لب غیب بارک الله

بی مایه و قرض دار باشد

خالی نبود ز وام هرگز

یک دم نزند به کام هرگز