کاین بی دل بینوای بی تاب

در تن رمقی هنوز تا هست

دریاب و گرنه رفتم از دست

سوگند به خاکپای نواب

تا جان بلبش نیامد از فقر

خود را ز طمع نساخت بی وقر

تا باد نبرد خانمانش