غم خوار دل فقیر و درویش

تا قرض نساختش مشوش

خواهش به مذاق او نشد خوش

اما ز که از شه کرم کیش

مرهم نه داغ دلفکاران

تسکین ده جان بی قراران

شاهی که به دوستی مولی