گر او شد نهان آشکارا منم

چنین گفت کز مرگ شاهان داد

نباشد دل دشمن و دوست شاد

بدانید کامروز دارا منم

فزونست ازان نیکویها که بود

به تیمار رخ را نشاید شخود

همه مرگ راییم شاه و سپاه