سزاوار بقای جاودانی

ز بلقیس جهان می کرد تقریر

به جمشید جوانبخت جهانگیر

که ای شاه سریر کامرانی

تو آن شمع جهانتابی که یک یا چند

جمالت بوده بر مردم تتق بند

من آن پروانه شب زنده دارم