پرستاران ترک خواب گفته

گذشته پرمهی از غره تا سلخ

که بر خود خواب شیرین کرده ام تلخ

کشک دارندگان شب نخفته

یکی را زین الم میسوخت دامن

یکی را دل یکی را خرمن تن

ولی من بودم ای شاه جهانبان