ز دل بازان جانباز وفادار

یکی را دل یکی را خرمن تن

ولی من بودم ای شاه جهانبان

که هم تن هم دلم میسوخت هم جان

به گرد پیکرت پروانه کردار

بسی پر میزدند ای شمع سرکش

ولی من میزدم خود را بر آتش