موید دار گیتی داریش را

ز روی مرحمت شو سایه گستر

چو نخل تر برانگیزش ز بستر

به صحت کن به دل بیماریش را

فلک را آن چنان کن پاسبانش

که دارد پاس تا آخر زمانش

نصیب او حیات همین اوست