من عزلت گزین چون بی نصیبم

خوشا جانی که جانانش تو باشی

خوشا چشمی که بیند طلعت تو

نباشد بی نصیب از صحبت تو

همانا در دیار خود غریبم

به پیغامیم گه گه شاد میکن

ز قید محنتم آزاد میکن