آن را که پیر عشق، به ماهی کند تمام

خوش می کشد پیاله و خوش بو نمی کند

رفتم به سوی مدرسه، پیری به طنز گفت:

تب را کسی علاج، به طنزو نمی کند

در صد هزار سال، ارسطو نمی کند

کرد اکتفا به دنیی دون خواجه، کاین عروس

هیچ اکتفا، به شوهری او نمی کند