ایوار را به شبگیر، شبگیر را به ایوار

آتش به جانم افکند، شوق لقای دلدار

از دست رفت صبرم، ای ناقه! پای بردار

ای ساربان، ! خدا را؛ پیوسته متصل ساز

در کیش عشقبازان، راحت روا نباشد

ای دیده! اشک می ریز، ای سینه! باش افگار

هر سنگ و خار این راه، سنجاب دان و قاقم