من اینجا غریب و تو شاه غریبان

خراسان چه باشد! به آن شاه کشور

شنیدم که می گفت زاری، غریبی

طواف رضا، چون شد او را میسر:

به حال غریب خود، از لطف بنگر

الهی به حق تقی و به علمش

الهی به حق نقی و به عسکر