صد خنده زند بر حلل قیصر و دارا

بر خود، چو سر زلف تو پیچیده ام امروز

هشیاریم افتاد به فردای قیامت

زان باده که از دست تو نوشیده ام امروز

این ژنده پر بخیه که پوشیده ام امروز

افسوس که برهم زده خواهد شد از آن روی

شیخانه بساطی که فرو چیده ام امروز