ما سیه گلیمان را جز بلا نمی شاید

می نهم پریشانی بر سر پریشانی

خانه دل ما را از کرم، عمارت کن!

پیش از آنکه این خانه رو نهد به ویرانی

بر دل بهائی نه هر بلا که بتوانی