تازه گردید از تو درد اشتیاق

روح بخشی، ای نسیم صبحدم

خود مگر می آیی از ملک عجم

می رسی گویا ز اقلیم عراق

مرده صد ساله یابد از تو جان

تو مگر کردی گذر از اصفهان