بر اندرز دارا فراوان گواست

نیابد کسی چاره از چنگ مرگ

چو باد خزانست و ما همچو برگ

جهان یکسر اکنون به پیش شماست

که او روشنک را به من داد و گفت

که چون او بباید ترا در نهفت

کنون با پرستنده و دایگان