از ایران بزرگان پرمایگان

که او روشنک را به من داد و گفت

که چون او بباید ترا در نهفت

کنون با پرستنده و دایگان

فرستید زودش به نزدیک من

زداید مگر جان تاریک من

بدارید چون پیش بود اصفهان