امید وی از عاطفت دم به دم توست

بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه

بیچاره بهائی که دلش زار غم توست

هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست

تقصیر خیالی به امید کرم توست

یعنی که گنه را به از این نیست بهانه