آن قیامت قامت پیمان شکن

سر به زانوی غمش، بنشسته فرد

جان به لب، از حسرت گفتار او

دل، پر از نومیدی دیدار او

آفت دوران، بلای مرد و زن

فتنه ایام و آشوب جهان

خانه سوز صد چو من، بی خانمان