کاکل مشکین به دوش انداخته

خانه سوز صد چو من، بی خانمان

از درم ناگه درآمد، بی حجاب

لب گزان، از رخ برافکنده نقاب

وز نگاهی، کار عالم ساخته

گفت: ای شیدا دل محزون من!

وی بلاکش عاشق مفتون من