تا که باشی نرم پوش و خوش علف

ای علم افراشته، در راه دین

از چه شد ماکول و ملبوست چنین؟

چند مال شبهه ناک آری به کف؟

عاقبت سازد تو را، از دین بری

این خودآرایی و این تن پروری

لقمه کید از طریق مشتبه