در ره طاعت، تو را بی جان کند

بر سر آن لقمه پر ولوله

عاقبت، خاصیتش ظاهر شود

نفس از آن لقمه تو را قاهر شود

خانه دین تو را ویران کند

درد دینت گر بود، ای مرد راه!

چاره خود کن، که دینت شد تباه