در خزان، باری قضا کن زینهار!

حالیا، ای عندلیب کهنه سال

ساز کن افغان و یک چندی بنال

چون نکردی ناله در فصل بهار

تا که دانستی زیانت را ز سود

توبه ات نسیه، گناهت نقد بود

غرق دریای گناهی تا به کی؟