کی بود در راه عشق آسودگی؟

گر رسد تن را تعب، جان را عنا

رنج راحت دان، چو شد مطلب بزرگ

گرد گله، توتیای چشم گرگ

سر به سر درد است و خون آلودگی

تا نسازی بر خود آسایش حرام

کی توانی زد به راه عشق، گام؟