گه به چوبم می زند، گه سنگها

گاه شکر نعمت او، گاه صبر

تا قمار عشق با او باختم

جز در او، من دری نشناختم

از در او، من نمی گردم جدا

چون که نامد یک شبی نانت به دست

در بنای صبر تو آمد شکست