در مهم سازی اوباش و رنود

نامرادان را بسی دادی مراد

کم نشد هرگز دواتش از قلم

بر مراد هرکسی، می زد رقم

دائما، طاحونه اش در چرخ بود

از ته هر کس که برجستی به ناز

می شدی فی الحال، مشغول نماز