وزان تخت و آیین و آن بارگاه

ز گنجش ز هرگونه ای بهره داد

چو رومی به نزد سکندر رسید

همه یاد کرد آنچ دید و شنید

تو گفتی که زنده ست بر گاه شاه

سکندر ز گفتار او گشت شاد

به آرام تاج کیی بر نهاد