شکر گویان کش میسر گشت قوت

بر یکی عابد، در آن صحرا گذشت

کاو علف می خورد، آن آهوی دشت

هر زمان، در ذکر حی لایموت

نوجوان سویش خرامید و بگفت:

کای شده با وحشیان در قوت جفت!

سبز گشته، چون زمرد، رنگ تو