کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 17

منصب دنیاست، ای صاحب فنون!

چهرهٔ شیخ بهاییشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 14

    چند خواهی بود لرزان و تپان؟

    #
  2. 15

    منصب دنیاست، ای نیکونهاد!

    #
  3. 16

    آنکه داده خرمن دینت به باد

    #
  4. 17

    منصب دنیاست، ای صاحب فنون!

    انتخاب‌شده
  5. 18

    آنکه کردت این چنین، خوار و زبون

    #
  6. 19

    ای خوش آن دانا که دنیا را بهشت

    #
  7. 20

    رفت همچون شاه مردان در بهشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۱۹ - فی ذم المتمکنین فی المناصب الدنیویه للحظوظ الواهیه الدنیه» است.