وز درون، قهر خدا عز و جل

زین ردا و جبه ات، ای کج نهاد!

این دو بیت از مثنوی آمد به یاد:

«ظاهرت، چون گور کافر پر حلل

از برون، طعنه زنی بر بایزید

وز درونت، ننگ می دارد یزید»

رو بسوز! این جبه ناپاک را