الله الله، تو چه بی دردی!

از موطن اصل، نیاری یاد

پیوسته، به لهو و لعب دلشاد

نه اشک روان، نه رخ زردی

یک دم، به خود آی و ببین چه کسی

به چه دل بسته ای، به که همنفسی

زین خواب گران، بردار سری