کای عمر تباه گنه پیشه!

وز نفس و هوی ز خدا دوران

وانگاه بگو به بهائی زار

کای نامه سیاه و خطا کردار

تا چند زنی تو به پا تیشه؟

یک دم به خود آی و به آیین چه کسی

به چه بسته دل، به که همنفسی