وز باده لهو و لعب مستی

یک دم به خود آی و به آیین چه کسی

به چه بسته دل، به که همنفسی

شد عمر تو شصت و همان پستی

گفتم که مگر چو به سی برسی

یابی خود را، دانی چه کسی

درسی، درسی ز کتاب خدا