که نه خستش پا، نه فشردش دست

آن علم ز چون و چرا خالیست

سرچشمه آن، علی عالیست

ساقی، قدحی ز شراب الست

در ده به بهائی دلخسته

آن، دل به قیود جهان بسته

تا کنده جاه ز پا شکند